Elveda June

Elveda June'de Helen Mirren, son vedasını kendi bildiği gibi yapmaya kararlı, hasta ve çok da zeki bir anneyi oynuyor. Bak şimdi, film aslında bu zorlu vedanın etrafında dönüyor ama daha çok aile ilişkilerine, kabullenmeye ve sevdiklerimize nasıl veda ettiğimize odaklanıyor. Kate Winslet'ın yönetmenlik koltuğuna oturduğu ilk işi bu. Helen Mirren'ın canlandırdığı anne karakteri, hayatının son dönemlerini yaşıyor olmasına rağmen hayata ve insanlara karşı o keskin zekasını kaybetmemiş. Planlarını kendi yapıyor, kimseye de pek söz hakkı tanımıyor gibi. Bu durum, etrafındaki ailesi, özellikle de çocukları için bazen zorlayıcı, bazen de komik anlar yaratıyor. Filmde o İstanbul'daki evlerdeki gibi samimi bir aile ortamı var. Hani olur ya, son günler yaklaşınca herkesin birbirine olan tavrı değişir, eski defterler açılır, bazen tatlı tartışmalar çıkar, bazen de beklenmedik yakınlaşmalar yaşanır, öyle bir hava var. Duygusallık var ama asla sulu göz değil, daha çok hayatın kendisi gibi. Karakterlerin hepsi çok gerçekçi, kusurlarıyla, sevinçleriyle karşımızdalar. Bu hikaye, vedaları bile güzelleştirmenin, anlamlandırmanın yollarını arıyor sanki.