P77

P77 filmi, bir insanın en derin korkularının gözleri açıkken gerçeğe dönüştüğü o rahatsız edici alanı işliyor. Ana karakter Elif, sıradan bir sabah uyandığında her şeyin eskisi gibi olmadığını fark ediyor. Başta küçük, rahatsız edici detaylar olarak başlayan bu durum, kısa sürede Elif'in gerçeklik algısını tamamen sarsan olaylara dönüşüyor. Gördükleri mi gerçek, yoksa zihni ona oyunlar mı oynuyor, Elif bunu anlamaya çalışıyor. Etrafındaki insanlar da bu değişimden payını alıyor, ancak hiçbiri Elif'in iç dünyasındaki bu karmaşayı tam olarak kavrayamıyor. Film, bir yandan gerilimi yavaş yavaş yükseltirken, diğer yandan da Elif'in geçmişiyle yüzleşmesine zemin hazırlıyor. Çocukluğundan kalma travmalar, bastırılmış anılar bu süreçte teker teker gün yüzüne çıkıyor. Atmosfer, karakterin yalnızlığını ve çaresizliğini derinden hissettiriyor. Sanki gri bir filtreden bakıyorsun dünyaya. Her şey tanıdık ama yabancılaşıyor. Karakterlerin ruh halleri iyi işlenmiş, Elif'in içinde bulunduğu durumu anlamak güçleşirken, ona sempati duymaktan kendini alamıyorsun. Filmin sonuna doğru, gerçekle hayal arasındaki o ince çizgi tamamen ortadan kalkıyor ve seni düşündürerek bırakıyor.